Ben, Maki Maehara, lisede hiçbir tanıdık ya da arkadaş edinememiş biriydim. Ancak sonunda okul dışında birlikte vakit geçirebileceğim biri olmuştu. Bir kız. Adı Asanagi-san’dı. Sınıftaki erkekler, onun arkasından “Sınıfın en güzel ikinci kızı” diye bahsederdi. Cuma günleri, sınıfın en güzel kızı olan en yakın arkadaşı Amami’nin davetlerini bile geri çevirip benimle birlikte vakit geçirmek için evime gelirdi. Birlikte oyun oynar, filmler izler, mangalar okurduk. Pizza ve hamburger gibi abur cuburları yerken, hiçbir şeyi umursamadan kolamızı hüpletirdik. Başkalarına göre bu hâlimiz biraz dağınık ve özensiz görünebilirdi. Ama Asanagi-san ve benim için bunlar, ikimizin paylaştığı değerli ve gizli anlardı.